“I believe I’ve lost my way, zingt Tony Joe White. Ik was hem eveneens kwijt. Mijn weg. Mijzelf. En toen tipte iemand mij op Vivien. Tegen de 60 en op zoek naar verbinding, waarheid en rust. Het was allemaal te veel. Mijn hoofd explodeerde. Ik was boos en down tegelijk. Er moest iets gebeuren, anders lagen emotionele rigoureuze acties op de loer waarbij schade zou ontstaan. Schade aan anderen maar ook aan mijzelf.

Vivien oordeelt niet; stelt soms een vraag die je doet trillen op je grondvesten; laat het altijd bij jou; gaat nooit verder dan je op dat moment aankan en weet steeds een sfeer creëren waarin je een volgende stap wil maken.

Ik heb door haar een onvergetelijke en life-changing reis kunnen maken waarbij ik heel veel inzichten heb doorvoeld, zakelijk en privé, en allerlei (on)bewuste angsten en irritaties heb opgeruimd. Ik heb een scherp en helder inzicht ontwikkeld in hoe het is en dat volledig kunnen omarmen.