Relatietherapie

Als partners nemen we ieder de wetten van onze jeugd met ons mee. Wat onze ouders ons voorleefden, zo doen we het zelf, onbewust, ook (of het omgekeerde). Dat kan gaan wringen in de relatie.

Precies dat wat je ooit zo aantrok in de ander, kan je opeens gaan tegenstaan. Zijn lichtvoetigheid, haar zorg en aandacht. Daarover in gesprek gaan, kan zo lastig zijn, het ligt zo dicht op de huid.

Waar jullie eerder niet van elkaar af konden blijven, is nu de intimiteit ver te zoeken. Toch houden jullie van elkaar, wil je elkaar niet kwijt. Of juist wel. Hoe komt je tot elkaar? Of neem je misschien goed afscheid.

Een kind is het beste af bij de ouder die positief over de andere ouder praat. Hoe doe je dat, als ex-partners, bij co-ouderschap?

Voel je dat het tijd is om een stap te maken, voel je vrij en neem contact met me op.

LInk naar:Over Vivien
LInk naar:Contact

Uit de praktijk

Ze zijn elkaar kwijtgeraakt. Eigenlijk sinds zijn moeder overleed, vertelt ze. Vroeger vertelde hij me alles, nu moet ik het eruit trekken. Hoe is dat voor je, vraag ik. Ik snap niet wat ik fout doe, zegt ze met gebroken stem. Hij kijkt naar beneden, blijft stil. Meteen voel ik met haar mee, ik wil hem schudden!

Als ik bij mezelf stilsta, kom ik bij angst voor de stilte van mijn ouders. Ik kon hen niet bereiken en weet dat onbewust aan mezelf. Dat was naar maar gaf me ook hoop. Als ik immers wist wat ik fout deed, kon ik het anders doen en dan kwam het goed. Hoe voel je je, als je hem niet kunt bereiken, vraag ik haar.

“Hoe voel je je, als je hem niet kunt bereiken, vraag ik haar.”

Bang, zegt ze. Even blijft het stil dan kijkt hij op. Bang, herhaalt hij verbaasd. Nu vermijdt zij zijn blik. Ze knikt, haar schouders schokken van het ingehouden huilen. Als ik haar uitnodig, vertelt ze over haar vader die overleed toen zij zes was. Hoe haar moeder in haar verdriet geen oog voor haar en haar zusje had gehad. En hoe alleen dat had gevoeld.

Hoe is dit voor jou, vraag ik hem. Ik wist dit niet, zegt hij zacht. En hoe voel jij je, vraag ik. Hij vertelt over de diepe band die hij na de scheiding van zijn ouders met zijn moeder kreeg. En hoe verdwaald hij zich nu voelt. Zeg maar tegen hem: ik zie je. Als ze dat doet, schiet hij vol. Hij is gevonden.

Wat anderen over mij zeggen:

Door elkaars verleden beter te leren kennen, is er meer begrip tussen ons. Dat geeft ook meer intimiteit. En lol!

We hebben goed afscheid kunnen nemen. Pijnlijk en waardevol, voor onszelf en vooral ook voor de kinderen.

© Copyright - Via Vida